John 8:56, Romans 4:18-25, Hebrews 11:8-10
Abraham wierzył, że wszystkie narody zostaną pobłogosławione przez Chrystusa, który przyjdzie jako Jego potomek.(Genesis 15:5-6, Romans 4:18-25)
Genesis 15:5 I wywiódł go na dwór, i rzekł: Spojrzyj teraz ku niebu, a zlicz gwiazdy, będzieszli je mógł zliczyć; i rzekł mu: Tak będzie nasienie twoje.
6 Uwierzył tedy Panu, i poczytano mu to ku sprawiedliwości.
Romans 4:18 Który (Abraham) przeciwko nadziei w nadzieję uwierzył, że się stanie ojcem wielu narodów według tego, co mu powiedziano: Tak będzie nasienie twoje.
19 A nie będąc słabym w wierze, nie patrzył na ciało swoje już obumarłe, mając około stu lat, ani na obumarły żywot Sary.
20 O obietnicy tedy Bożej nie wątpił z niedowiarstwa; ale się umocnił wiarą i dał chwałę Bogu,
21 Będąc też tego pewien, że cokolwiek on obiecał, mocen jest i uczynić.
22 Przetoż przyczytano mu to za sprawiedliwość.
23 A nie napisano tego dla niego samego, iż mu to przyczytano,
24 Ale i dla nas, którym ma być przyczytano, którzy wierzymy w tego, który wzbudził Jezusa, Pana naszego, z martwych;
25 Który wydany jest dla grzechów naszych, a wstał z martwych dla usprawiedliwienia naszego.
Kiedy Abraham urodził swojego syna Izaaka, cieszył się z myślenia o Chrystusie, który przyszedłby jako potomek Izaaka.(John 8:56)
John 8:56 Abraham, ojciec wasz, z radością żądał, aby oglądał dzień mój, i oglądał i radował się.
Kiedy Abraham przybył do Kanaanu, kraina, w której Chrystus przybył, nie zbudował domu, ale zbudował namiot i czekał na Chrystusa.(Hebrews 11:8-10)
Hebrews 11:8 Wiarą powołany będąc Abraham, usłuchał Boga, aby poszedł na ono miejsce, które miał wziąć za dziedzictwo i wyszedł, nie wiedząc, dokąd idzie.
9 Wiarą mieszkał w ziemi obiecanej jako w cudzej, mieszkając w namiotach z Izaakiem i z Jakóbem, spólnymi dziedzicami tejże obietnicy.
10 Albowiem oczekiwał miasta mającego grunty, którego sprawcą i budownikiem jest Bóg.